Apple Boot Camp‘i de çıkardı (aslında çıkarmadı, bağımsız geliştiricilerin emek verdiği çalışmayı alladı pulladı, önümüze serdi). Ortalık birden şenlendi. Kullanıcılar keyiften havalara uçuyor (sırf MSN Messenger kullanabilme ihtimalleri doğduğu için…). Boot Camp paralelinde, Mac ruhunun gidişatı üzerine (Intel’in koynuna girişle başlayan süreç) derin hissiyatımı, yakında, “hisli biçimde” ifade edeceğim. Beyaz Mac’li prens Steve, Mac dünyasını sadece bir tüketim kültürü olarak değil, bir yaşam tarzı olarak benimsemiş kullanıcıları hiçe saymaya devam ediyor. Apple’ın, Mac’lere Windows kurulmasını resmi olarak destekleyerek, Windows kullanıcılarının kalbini fethetmeyi deneyecek kadar düştüğü günlerdeyiz. Anlaşılan Leopard’ın en iyi numarası Boot Camp olacak! Muhteşem…

Asıl anlaşılan şu ki, Apple kullanıcı profilinden yalnızca “gösteriş budalası ahmak tüketiciler”i tercih ediyor. Çokuluslu bir şirketten başka ne mi bekliyordum? Çok mu romantiğim?

Asıl soru şu: Apple, böyle devam ederse, nitelikli Mac kullanıcıları için, Macintosh ruhunun PowerPC işlemcili Mac’lerle birlikte son bulacağını öngöremiyor mu? Ben bu gelişmeden sonra Intel işlemcili Mac’lere geçmeme kararı aldım.

Apple, iPod’un başarısı sonrası iştahı kabardığı için, ABD’deki tüketicilere güvenerek bir kumar oynuyor ve pazarın önemli taşlarından biri olmaya göz dikiyor. Apple’ın bilgisayar sektöründe (yazılım/donanım) esas oğlanlık deneyimi yok, hiç olmadı. Marjinalliğini fazla hızlı terk etmeye çalışıyor. Tökezlerse, benim gibi kullanıcılardan dolayı, marjinalliğe de geri dönemeyecek. Steve Jobs da bizim gibi bir ölümlü. Sonsuza kadar Apple’ın “tek adam”ı olmayacak…

“Bu basit sütundaki basit görüşü kim umursar!” demeyin. Ben kendi görüşümü umursuyorum. Eh, bu da bana yetiyor.