Son zamanlarda, uzman Mac kullanıcılarından iki kişi Macintosh’u terk ettiler. Jason Kottke, blogunda “Apple’ın yerinde olsam, bu durumdan endişelenirdim” diyerek konuya değinmiş. Önce Mark Pilgrim*, şimdi de Cory Doctorow. Bunlar, açık kaynak dünyasının da içinde olan yazılımcılar. İkisinin de Apple’ı terk etmek için çok haklı gerekçeleri var.

Elbette Windows’a geçiş yapmadılar. Demir attıkları yeni yer Linux oldu. Linux dünyasındaki ilk tercihleri ise Ubuntu. Tercihlerini Linux’tan yana kullandıklarında, hálá Apple kullanabilirlerdi, çünkü Mac’ler de artık birer PC. Ama ikisi de “madem Mac OS X kullanmayacağım, neden Apple’a fazla para ödeyeyim?” sağlam mantığıyla düşünmüşler. Çok haklılar.

Ubuntu Linux, tıpkı Macintosh gibi, kendine has bir ruha sahip. Ortalama bir bilgisayar kullanıcısının tüm ihtiyaçlarını giderebilecek seviyede. Ubuntu Linux ailesinin, Edubuntu (okullar ve öğrenciler için) ve Kubuntu isimli iki üyesi daha var.

Kullanıcılar Ubuntu’da, Lauri Taimila’nın hazırladığı rehber sayesinde (henüz tamamlanmadı), yukarıda göründüğü gibi Mac OS X görünümü de elde edebiliyor. Yani fazla yabancılık çekmeden kullanılabilecek bir işletim sistemi. PPC kullanıcıları, Ubuntu’nun PPC işlemciyle uyumlu dağıtımını indirip yükleyebilirler.

Burada asıl mesele şu: Mac kullanıcılarının yüzde kaçı, gerçekten Mac’in “bireysel üretim kapasitesi”ne önem verdiği için Mac alıyor? Yüzde kaçı sadece bilgisayarın dış görünüşü için Mac alıyor? Intel’e geçiş sonrası, “yalnızca dış görünüş için Mac alma” tutumu, korkunç bir hızla artıyor. Özellikle PC kullanıcıları, zavallı şekilde, ağızlarının suyu akarak, sadece ve sadece dış görünüşüne kapıldıkları Mac’lerden almak istiyorlar. Hayır Mac kullanmak için değil. Windows kullanmak için. “Yeni işlemci, aynı ruh” palavrasıyla, ellerini ovuşturarak onlara Mac satmaya hazır Apple bayisi “Mac uzmanları” varken, çok normal.

Evet, Mac OS X Windows’dan üstün bir işletim sistemi. Hattá Linux dağıtımlarından da genel itibarıyla çok üstün. Fakat Mac OS X, kullanıcıyı yaratıcılığa teşvik eden yanıyla ele alınmadıkça, bütün bunlar anlamsız…

* Mark Pilgrim’in Bye, Apple başlıklı yazısı.