10Layers.com’da bir yazı yayımlandı. Öyle bir yazı ki, Apple bayileri, hissedarları ve ücretsiz Apple A.Ş. çalışanlarını (fanatikler) sevinç çığlıkları eşliğinde sokaklara döktü. Hattâ rivayet o ki, dünyanın kimi yörelerinde sokakta havai fişek atanlar, arabalarıyla tur atanlar bile olmuş.

Yazıda, Microsoft’un kârının 2002’de 30 milyar dolardan, %60 büyüme ile 2006 yılında 44 milyar dolara ulaştığı; Apple’nin ise 2002’de 6 milyar dolardan, %250 büyüme ile 21 milyar dolara ulaştığından söz edilmiş. Bu agresif büyüme devam ederseymiş, Apple 2010 ya da 2011 yılında Microsoft’u yakalayacakmış, aslanmış, kaplanmış.

Bu habere Apple A.Ş. fanatikleri, elbette çıldırırcasına sevindiler. Apple’nin gittikçe Microsoftlaşması, onun yerini alması ihtimali, hepsini zevkten dört köşe yapıyor. Önce Macintosh fanatiği sanıyorduk; Intel’e geçiş sonrası Apple’nin Macintosh felsefesinin içine tükürmesine, AR-GE’den bile geçmemiş döküntü ürünleri tüketicilere ittirmesine, tamamen bir elektronik şirketine dönüşmesine bile tepki vermediler. Anladık ki Macintosh fanatiği değil, Apple A.Ş. fanatiği imişler. Yani bir anonim şirketin fanatikleri. Bu habere tepkilerinden sonra, ben artık onları tanımlayacak yaratıcı kelime bulamıyorum.

Geride, 30 yıllık bir Macintosh felsefesi var. Tabuları yıkan, işlevselliği olduğu kadar estetiği de ortaya koyan ve bunları üretkenlik ile harmanlayan bir felsefe. Bugün ise o felsefeden geriye hiçbir şey kalmadı. Apple, Macintosh felsefesine dair bütün ilkelerini yıktı, yerle bir etti. Sırf daha fazla satabilmek, sırf daha fazla kazanabilmek için Apple PC’ler piyasaya sürdü. Bilgisayar şirketi değil, elektronik zımbırtı şirketi olmayı tercih etti. Ama eskiden Mac fanatiği dediğimiz kitle, hâlâ tapınırcasına bu anonim şirketin militanlığını yapıyor, hatalarını görmezden geliyor. Ve bir haber çıkıyor: “2010 yılında yeni Microsoft, Apple olacak”…

Apple 30 yıllık felsefesini görmezden gelip, ilkelerini yıkıp, sadık kullanıcılarını yok sayıp, elektronik zımbırtılarla büyüyüp tekelleşmeye doğru ilerledikçe, çirkefleşiyor, vahşileşiyor. Ciro arttıkça, kâr arttıkça, Apple daha çok isteyecek, sonra daha çok, sonra daha da çok. Ortaya 21. yüzyılın Microsoft’u çıkacak. En komiği de, böyle bir şirketin bedavadan militanlığına yapan, ücretsiz çalışan gönüllü askerleri olacak. Şu anda Microsoft’un bu tür fanatikleri olduğunu hayal edin. Korkunç.

Macintosh felsefesi gerçekten bu muydu? Microsoft’tan büyük olmak, çok satmak, çok kâr etmek, tekel olmak. Apple bayileri, hissedarları ve yönetim kurulu üyeleri bu habere sevinir. Çünkü tekel baldan tatlıdır, herkes tekel olmak, herkes “kocaman” olmak ister. İyi. Olsunlar. Ama benim yanıt bulamadığım sorular var. Örneğin, Macintosh fanatikleri bu habere neden sevinecekmiş? Neden Apple bayilerinin kuklası olacakmışız? Apple bayileri daha çok kazanacak diye, 30 senedir bağlı olduğumuz Macintosh felsefesinin içine eden şirketi, neden ayakta alkışlayacakmışız?

Evet, siyah ve beyaz varsa, bir de gri var. Her konuda gri tonları da gören ben, Macintosh felsefesi söz konusu olduğunda beyazdan başka şey görmüyorum. Çünkü Macintosh felsefesinin özü zaten beyazdır, PC’ler siyah iken. Kısacası, benim için tasları ve tarakları toplama zamanı yaklaşıyor. Apple bu kafayla devam ettiği sürece, özünden daha çok şey yitirecek. Yitirdiği öyle çok şey var ki, benim gibileri fark edeceğini bile sanmıyorum. Tatlı tekeller Apple A.Ş., bayileri, hissedarları ve kadrosuz çalışanları. Güle güle güzel Macintosh felsefesi…