Apple dün üçüncü büyük müzik devi ile DRM’siz müziğe doğru yelken açacağını duyurmuştu. Açıklanan yenilikler, özellikle sırf tekel davalarından kaçmak için uygulanan göz boyama taktikleri, her kesimden tepki çekti. Konuyla ilgili gündemin içinden satır başlarına göz atalım:

• DRM’siz EMI müzikleri, sadece iTunes’te değil diğer sayısal müzik perakendecilerinde de satışa çıkacak.
• iTunes’te satılacak DRM’siz şarkıların 256kbps formatlı oluşu ve %30’luk fiyat farkı Apple’nin pazarlama tercihiymiş, EMI’nin değil. Eh, biz de bu yüzden Apple göz boyuyor diyoruz ya.
• EMI’nin satışlarının %90’ını CD’ler oluşturuyor. Sayısal müzik satışının 2010’a kadar %25 seviyesine ulaşmasını bekliyorlarmış.
• Brüksel’den kötü haber var. Avrupa Komisyonu, avrupadaki iTunes tüketicilerinin şarkıları yalnızca kendi ülkelerinin mağazasından satın alabilmesine tepkili.
• Steve Jobs DRM’nin kaldırılması konusunda çok istekli gibi görünse de, video içeriklerindeki DRM’nin kaldırılmasına hiç yanaşmıyor. Özellikle büyük ortaklarından biri olduğu Walt Disney vidolarında! iTunes üzerinden satılan filmler ne DVD’ye yazılabiliyor ne de tek seferlik izlemek üzere kiralanabiliyor.
• iTunes’teki bu gelişmeden sonra, Zune cephesinde de hareketlenme var. Microsoft, Zune Marketplace’de satılan şarkılardan DRM’nin kaldırılması için çalışmaya başlamış.

Yıllarca DRM kaldırılamaz diye nutuk atıldı durdu. Fanatikler Apple’den çok DRM’ci oldular. İşte gelişme ortada. Demek ki neymiş, istenirse DRM bal gibi kaldırılırmış. Yalnızca kaldırılma biçimi biraz aldatıcı. O da Apple A.Ş.’nin tekel sevdasından kolay kolay vazgeçememesinden kaynaklanıyor. Steve Jobs dün sahnede hâlâ utanmadan iPod/iTunes tekeli olmadığından bahsediyordu. Bu adama gerçekten bir şeyler olmuş. 1976’da Apple’yi kuran adamla bu adam aynı kişi olamaz.