Aslında yazının başlığını Bu kadar da olur mu - 2 yapmayı düşünüyordum, birincisine gönderme yaparak. Ki bunlar gibi yüzbinlercesi var. Bir MacBook kullanıcısı, aldığı tarihten birinci yıl dolana kadar bilgisayarı ile yaşadığı sorunların listesini çıkarmış. Tahmin edileceği üzere, padişah fermânı gibi uzunca bir liste. MacBook’u 16 Mayıs 2006’da satın alıyor ve macera haziranda RSS sorunuyla başlıyor. Temmuzda anakart değiştiriliyor. Eylülde sorun yeniden ortaya çıkıyor. Anakart tekrar değiştiriliyor. Sorunlar hiç bitmiyor. Nihayet aralık ayında bilgisayar değişime alınıyor ve yepyeni bir Core 2 Duo MacBook veriliyor. Bu kez pil sorunları başlıyor, yine servis yollarına. Pil değişiyor ama macera sürüyor…

Uzun zamandır üzerinde duruyordum. İşte Mayıs 2007’deyiz. ABD’de MacBook’ların garanti süreleri (1 yıl) yavaş yavaş dolmaya başladı. Garanti süresi içinde şeyhimiz “mecbur olduğu için” sorunları çözüyor. Peki sonrası? Sonrası tanrıya emanet, yolunuz açık olsun!

Apple ve müritleri, kainatın en kaliteli bilgisayarlarının elma logolu olanlar olduğunu sanmaya devam ederken, ürünler sapır sapır dökülüyor, hattâ ekranlarının reklamlardaki gibi milyonlarca renk değil, sadece 262,000 renk gösterebildiği ortaya çıkıyor. Gel de Apple logolu krallara layık LCD’lerden alma!

Ey gidi Steve Jobs! Para hırsı insana neler yaptırıyor. Jobs, tatlı iPod/iTunes tekeli ve cepçilik peşinde koşarken, Macintosh ürünleri kaliteleriyle ayaklar altında dolaşıyor, toplama bilgisayarları aratıyor. Hazret Macworld fuarında 1 saat 45 dakika boyunca cep telefonu şovu yapıyor. 30 senelik “vizyoner”, adi bir işportacıya dönüşüyor. Boşuna dememişler; para adamı vezir de eder, rezil de!